Traceroute

راهنمای ابزار ردیابی مسیر

ابزار ردیابی مسیر تله‌نگار (Traceroute) مسیری را که بسته‌های شبکه از یک پروب مستقل تا آدرس IP یا نام دامنهٔ مقصد طی می‌کنند، گام‌به‌گام نشان می‌دهد. هر گام (Hop) یک مسیریاب یا دستگاه شبکه در میانهٔ راه است و برای هر گام زمان پاسخ نمایش داده می‌شود. به این ترتیب می‌توانید ببینید بسته از چه شبکه‌هایی می‌گذرد و کندی یا قطعی دقیقاً از کجا شروع می‌شود.

اگر ابزار پینگ نشان داد اتصال به یک سرور کند یا ناپایدار است، ردیابی مسیر کمک می‌کند علت را پیدا کنید: مشکل در شبکهٔ خودتان است، در میانهٔ مسیر یا نزدیک سرور مقصد.

معنی وضعیت نتیجه

پرسش‌های رایج

نتیجهٔ جدول گام‌ها را چطور بخوانم؟

هر ردیف جدول یک گام در مسیر است:

• شمارهٔ گام: ترتیب دستگاه‌ها از پروب به‌سمت مقصد. گام اول معمولاً نزدیک‌ترین مسیریاب به پروب است.
• آدرس IP و نام: آدرس دستگاه در آن گام. اگر گزینهٔ «Resolve hostnames» را فعال کرده باشید و نام دستگاه پیدا شود، زیر آدرس نوشته می‌شود. این نام‌ها اغلب نشان می‌دهند دستگاه به کدام شرکت و کدام شهر مربوط است.
• زمان‌ها: زمان پاسخ هر درخواست به میلی‌ثانیه (ms). اگر برای هر گام چند درخواست فرستاده شود، چند زمان کنار هم دیده می‌شود.
• علامت *: برای آن درخواست پاسخی نیامده است.
• عبارت also seen: در همان گام، چند دستگاه مختلف پاسخ داده‌اند. این حالت در مسیرهایی دیده می‌شود که ترافیک بین چند مسیر تقسیم می‌شود.

چرا در بعضی گام‌ها فقط ستاره می‌بینم؟

ستاره همیشه نشانهٔ مشکل نیست. دلیل‌های رایج:

• بعضی مسیریاب‌ها عمداً به این نوع درخواست‌ها پاسخ نمی‌دهند، اما بسته‌ها را درست عبور می‌دهند. اگر در گام‌های بعدی دوباره پاسخ دیده شود، معمولاً مشکلی نیست.
• اگر از یک گام به بعد همهٔ گام‌ها ستاره باشند و ردیابی به مقصد نرسد، ممکن است ترافیک در آن نقطه مسدود شود، یا مقصد خودش به این نوع بسته‌ها پاسخ نمی‌دهد.

ملاک اصلی این است که ستاره‌ها در کجا شروع می‌شوند و آیا گام‌های بعد از آن پاسخ می‌دهند یا خیر.

چگونه محل کندی یا قطعی را پیدا کنم؟

به این نشانه‌ها دقت کنید:

• جهش ناگهانی زمان پاسخ که در گام‌های بعدی هم ادامه پیدا کند، نشانهٔ کندی در همان نقطه از مسیر است.
• اگر فقط یک گام زمان بالایی نشان بدهد و گام‌های بعدی دوباره پایین بیایند، معمولاً مشکلی نیست، چون برخی مسیریاب‌ها پاسخ به این درخواست‌ها را کند می‌دهند.
• اگر ردیابی از یک گام به بعد بی‌پاسخ بماند، اطراف همان گام را ببینید. آدرس و نام آن دستگاه معمولاً نشان می‌دهد در شبکهٔ کدام شرکت یا کدام ارائه‌دهندهٔ اینترنت است.

برای مقایسه، همین ردیابی را از پروب دیگری هم انجام دهید و مسیرها را کنار هم ببینید.

تفاوت روش ICMP و UDP چیست و کدام را انتخاب کنم؟

روش ردیابی را می‌توانید انتخاب کنید:

• ICMP: روش پیش‌فرض و همان روشی است که دستور tracert در ویندوز استفاده می‌کند. معمولاً نتیجهٔ آشناتری می‌دهد.
• UDP: روش پیش‌فرض دستور traceroute در لینوکس.

اگر در روش UDP چند گام آخر بی‌پاسخ بماند، ممکن است مسیر بسته‌های UDP را مسدود کند و ابزار پیشنهاد می‌کند روش ICMP را امتحان کنید. اگر پروب نتواند ICMP بفرستد، خودکار از UDP استفاده می‌کند و این موضوع در نتیجه نوشته می‌شود.

گزینه‌های حداکثر گام و تعداد درخواست در هر گام چه کاری می‌کنند؟

این دو گزینه دقت و طول مدت بررسی را تعیین می‌کنند:

• حداکثر گام (Max Hops): تعداد گام‌هایی که ابزار تا آن‌ها پیش می‌رود: 10 یا 20 یا 30 یا 40. مقدار پیش‌فرض 30 است و برای بیشتر مقصدها کافی است.
• تعداد درخواست در هر گام (Queries / Hop): 1 تا 3. تعداد بیشتر، تصویر دقیق‌تری از زمان پاسخ می‌دهد، اما زمان بیشتری می‌برد.
• تبدیل نام (Resolve hostnames): برای هر گام یک جست‌وجوی DNS هم انجام می‌دهد تا نام دستگاه‌ها نمایش داده شود و بررسی کندتر می‌شود.

اگر ترکیب انتخابی شما طولانی باشد، پیش از اجرا هشدار می‌گیرید که ممکن است بررسی کمی طول بکشد.

چرا همهٔ پروب‌ها در این ابزار قابل انتخاب نیستند؟

ردیابی مسیر به دسترسی‌های سطح پایین شبکه نیاز دارد و همهٔ پروب‌ها آن را ندارند. پروب‌هایی که از ردیابی مسیر پشتیبانی نمی‌کنند در فهرست غیرفعال نمایش داده می‌شوند.

تفاوت Traceroute با Ping Check چیست؟

ابزار Ping Check فقط می‌گوید مقصد پاسخ می‌دهد یا خیر و تأخیر کلی چقدر است. ابزار Traceroute نشان می‌دهد بسته از کدام مسیر می‌گذرد و مشکل در کدام بخش آن است. معمولاً بهتر است اول با پینگ وضعیت کلی را ببینید و برای پیدا کردن محل مشکل سراغ ردیابی مسیر بروید.

هزینهٔ این ابزار چقدر است؟

هر بار اجرای بررسی از اعتبار حساب شما کم می‌شود. هزینهٔ ردیابی مسیر از پینگ بیشتر است، چون بررسی طولانی‌تری انجام می‌دهد.