Mail Check — بررسی ایمیل

راهنمای ابزار بررسی ایمیل دامنه

ابزار بررسی ایمیل تله‌نگار (Mail Check) تنظیمات احراز هویت ایمیل یک دامنه را بررسی می‌کند: رکوردهای SPF و DKIM و DMARC. این سه رکورد به سرور گیرنده می‌گویند ایمیلی که با نام دامنهٔ شما رسیده، واقعاً از طرف شما ارسال شده است یا خیر. تنظیم نبودن یا نادرست بودن آن‌ها دو مشکل اصلی ایجاد می‌کند: ایمیل‌های شما در پوشهٔ هرزنامه (Spam) گیرنده قرار می‌گیرند و دیگران می‌توانند با نام دامنهٔ شما ایمیل جعلی بفرستند.

علاوه بر این سه رکورد، می‌توانید دو بررسی اختیاری را هم اجرا کنید: اینکه دامنه جزو دامنه‌های ایمیل موقت (Disposable) است یا خیر، و اینکه سرورهای ایمیل دامنه در فهرست‌های سیاه هرزنامه (RBL) هستند یا خیر. نتیجه در پایان یک ارزیابی کلی و فهرست مشکلات پیدا شده نمایش داده می‌شود. برای استفاده از ابزار باید وارد حساب کاربری شوید.

معنی ارزیابی کلی

Good مشکل مهمی پیدا نشد. SPF و DKIM و DMARC تنظیم شده‌اند.

Warnings تنظیمات وجود دارند، اما ضعف یا نکته‌ای دارند که بهتر است اصلاح شود.

Issues مشکل جدی پیدا شده است، مثلاً یکی از رکوردهای اصلی وجود ندارد. جزئیات در بخش «Issues Found» نوشته شده است.

پرسش‌های رایج

SPF چیست و نتیجهٔ آن را چطور بخوانم؟

رکورد SPF فهرست سرورهایی را مشخص می‌کند که اجازه دارند به نام دامنهٔ شما ایمیل بفرستند. این رکورد در DNS دامنه به شکل یک رکورد TXT است که با v=spf1 شروع می‌شود و ابزار آن را بررسی می‌کند. نکته‌های نتیجه:

قاعدهٔ پایانی (Policy): پایان رکورد تعیین می‌کند ایمیل از سرورهای غیرمجاز چه شود. -all یعنی رد کردن و سخت‌گیرانه‌ترین حالت است. ~all یعنی مشکوک علامت‌گذاری شود و حالت متوسط است. ?all ضعیف است و +all خطرناک است، چون به همهٔ سرورهای دنیا اجازهٔ ارسال می‌دهد.
تعداد جست‌وجوهای DNS: استاندارد SPF حداکثر 10 جست‌وجو را مجاز می‌داند. اگر از این حد بگذرد، ابزار هشدار «exceeds limit» می‌دهد و بعضی سرورهای گیرنده کل رکورد را نامعتبر می‌دانند.
مکانیزم‌ها (Mechanisms): فهرست بخش‌هایی مانند include و ip4 و mx که سرورهای مجاز را تعریف می‌کنند.

در یک دامنه فقط یک رکورد SPF باید وجود داشته باشد.

DKIM چیست و «Selector» چه معنایی دارد؟

DKIM به هر ایمیل خروجی یک امضای دیجیتال اضافه می‌کند و کلید عمومی آن در DNS دامنه قرار دارد. گیرنده با این کلید بررسی می‌کند ایمیل در مسیر تغییر نکرده باشد. هر سرویس ایمیل یک نام برای کلید خود انتخاب می‌کند که Selector نام دارد و کلید در آدرسی مانند selector._domainkey.example.com ذخیره می‌شود. چون Selector را فقط صاحب دامنه می‌داند، ابزار برای پیدا کردن کلید باید آن را بداند. در فهرست ابزار، Selectorهای رایج سرویس‌ها، مانند google برای Google Workspace و selector1 و selector2 برای Microsoft 365 و s1 و s2 برای SendGrid آمده است و با گزینهٔ «Custom» می‌توانید Selector دلخواه خود را وارد کنید.

اگر Selector را نمی‌دانم چه کنم؟

گزینهٔ «Auto-detect DKIM selector» را تیک بزنید. ابزار همهٔ Selectorهای رایج را یکی‌یکی امتحان می‌کند و اگر یکی پیدا شود، نتیجه را نشان می‌دهد. این روش هزینهٔ بیشتری دارد. اگر Selector خود را می‌توانید از سرویس ایمیل یا از سرآیند (Header) یک ایمیل دریافتی پیدا کنید، با وارد کردن مستقیم آن هزینه کمتر است. اگر کلیدی پیدا نشود، «DKIM Not Found» نمایش داده می‌شود. این الزاماً به معنی نبودن DKIM نیست، چون ممکن است Selector دیگری استفاده شده باشد.

کلید DKIM چقدر باید قوی باشد؟

ابزار طول کلید را نشان می‌دهد. کلیدهای RSA کوتاه‌تر از 2048 بیت با علامت هشدار «weak» مشخص می‌شوند و باید با کلید 2048 بیتی یا بیشتر جایگزین شوند. اگر رکورد در حالت آزمایشی (t=y) باشد هم «Testing» نمایش داده می‌شود، یعنی گیرنده‌ها ممکن است نتیجهٔ DKIM را جدی نگیرند.

DMARC چیست و سیاست‌های آن چه فرقی دارند؟

DMARC به گیرنده می‌گوید اگر ایمیلی در بررسی SPF و DKIM مردود شد، چه کند. همچنین گزارش‌هایی برای صاحب دامنه می‌فرستد. سیاست (p=) سه حالت دارد:

p=none: فقط گزارش می‌دهد و ایمیل جعلی همچنان تحویل داده می‌شود. برای شروع و جمع‌آوری گزارش مناسب است، اما محافظتی نمی‌کند.
p=quarantine: ایمیل مردود به پوشهٔ هرزنامه می‌رود.
p=reject: ایمیل مردود کلاً رد می‌شود و بیشترین محافظت را می‌دهد.

بقیهٔ فیلدهای نتیجه عبارت‌اند از: سیاست زیردامنه‌ها (sp) و میزان سخت‌گیری تطبیق (Alignment) برای SPF و DKIM (Strict یا Relaxed) و درصد ایمیل‌هایی که سیاست روی آن‌ها اعمال می‌شود (pct) و نشانی دریافت گزارش‌های تجمیعی (rua) و گزارش‌های مربوط به هر ایمیل مردود (ruf).

ترتیب درست راه‌اندازی SPF و DKIM و DMARC چیست؟

ابتدا SPF و DKIM را برای همهٔ سرویس‌هایی که به نام دامنه ایمیل می‌فرستند تنظیم کنید. بعد DMARC را با p=none فعال کنید و گزارش‌ها را بخوانید تا مطمئن شوید ایمیل‌های مشروع شما مردود نمی‌شوند. سپس به‌تدریج به p=quarantine و در پایان به p=reject بروید.

بررسی دامنهٔ ایمیل موقت (Disposable) برای چیست؟

ایمیل‌های موقت سرویس‌هایی هستند که بدون ثبت‌نام آدرس یک‌بارمصرف می‌دهند. اگر سایت یا سرویس شما ثبت‌نام کاربران را دارد، می‌توانید با این گزینه بررسی کنید دامنهٔ ایمیلی که کاربر وارد کرده، در فهرست دامنه‌های شناخته‌شدهٔ ایمیل موقت هست یا خیر. نتیجه «Yes» و «No» یا «Unknown» (در صورتی که قابل تشخیص نباشد) است.

بررسی فهرست سیاه (RBL) یعنی چه؟

RBL فهرست‌هایی از آدرس‌های IP است که به ارسال هرزنامه معروف‌اند. ابزار سرورهای ایمیل دامنه (رکوردهای MX) را پیدا می‌کند و آدرس هر کدام را از طریق جست‌وجوی زندهٔ DNS در Spamhaus و SpamCop و Barracuda بررسی می‌کند. اگر سروری «Listed» باشد، ایمیل‌های ارسالی از آن احتمالاً به هرزنامه می‌روند یا رد می‌شوند. وضعیت «Unresolved» یعنی آدرس سرور پیدا نشد و «Clean» یعنی در این فهرست‌ها دیده نشد. برای خروج از فهرست سیاه، باید علت ارسال هرزنامه را برطرف کنید و از همان فهرست درخواست حذف دهید.

هزینهٔ این ابزار چقدر است؟

هزینه به حالت جست‌وجوی DKIM بستگی دارد. کمترین هزینه برای Selector پیش‌فرض است، هزینهٔ وارد کردن Selector مشخص بیشتر است و گزینهٔ تشخیص خودکار گران‌ترین حالت است. هزینهٔ گزینه‌های اضافی جداگانه نمایش داده می‌شود. برای اجرا باید وارد حساب کاربری شوید.

تفاوت Mail Check با DNS Check چیست؟

ابزار DNS Check رکوردهای DNS هر دامنه را، از جمله TXT و MX، از چند سرویس‌دهنده نشان می‌دهد. ابزار Mail Check همان رکوردها را برای ایمیل تحلیل می‌کند و نقص‌های SPF و DKIM و DMARC را توضیح می‌دهد.