DNS Check — بررسی دی‌ان‌اس

راهنمای ابزار بررسی DNS

ابزار بررسی DNS تله‌نگار رکوردهای DNS یک دامنه را از چند ارائه‌دهندهٔ DNS می‌پرسد و نتیجه را نمایش می‌دهد. می‌توانید نوع رکورد را انتخاب کنید (A و AAAA و MX و TXT و NS و CNAME و SOA و CAA و SRV و TLSA)، حالت پرسش را مشخص کنید و تصمیم بگیرید پاسخ را از کدام ارائه‌دهنده بخواهید. ارائه‌دهندگان داخلی (مانند زیرساخت، مخابرات، آسیاتک و شاتل) و جهانی (مانند Google و Level3) در دسترس‌اند.

ویژگی مهم این ابزار گزینهٔ «همهٔ ارائه‌دهندگان» است: دامنه را هم‌زمان از همهٔ آن‌ها می‌پرسد و پاسخ‌ها را کنار هم می‌گذارد. بدین ترتیب اگر پاسخ یک ارائه‌دهنده با بقیه فرق داشته باشد، بی‌درنگ مشخص می‌شود. این روش برای شناسایی فیلترینگ، مسیردهی متفاوت و تغییرات ناقص DNS بسیار کاربردی است.

معنی نتیجه

Resolved رکورد پیدا شد و پاسخ دریافت شد.

Not Found سرور اعلام کرد این نام وجود ندارد (NXDOMAIN). املای نام دامنه را بررسی کنید و ببینید دامنه ثبت و فعال است یا خیر. اگر دامنه وجود دارد، شاید این نوع رکورد برای آن تعریف نشده باشد.

Timeout سرور DNS تا پایان مهلت پاسخ نداد. ممکن است آن سرور از دسترس خارج باشد یا مسیر شبکه تا آن مسدود شده باشد.

Server Fail سرور DNS نتوانست درخواست را پردازش کند. معمولاً مشکل از سرورهای نام خود دامنه یا از تنظیمات DNSSEC آن است.

Refused سرور DNS از پاسخ‌گویی به این درخواست خودداری کرد. ممکن است سرور فقط به شبکه‌های خاصی پاسخ بدهد یا درخواست‌ها را محدود کرده باشد.

پرسش‌های رایج

تفاوت حالت Recursive و Authoritative چیست؟

در حالت Recursive پرسش را از سرور DNS ارائه‌دهنده می‌پرسید؛ همان مسیری که کاربران عادی استفاده می‌کنند. در حالت Authoritative پرسش مستقیماً به سرورهای نام خود دامنه می‌رسد.

Recursive: نتیجه ممکن است از حافظهٔ موقت (cache) بیاید و هنوز مقدار قدیمی را نشان بدهد. این همان چیزی است که کاربران می‌بینند.
Authoritative: مقدار واقعی و فعلی رکورد را نشان می‌دهد و از cache تأثیر نمی‌گیرد.

بعد از تغییر یک رکورد، ابتدا با حالت Authoritative مطمئن شوید تغییر اعمال شده است، سپس با حالت Recursive ببینید کاربران چه زمانی آن را می‌بینند.

چرا بعد از تغییر رکورد هنوز پاسخ قدیمی نشان داده می‌شود؟

هر رکورد یک مقدار TTL دارد که مشخص می‌کند سرورهای DNS تا چه مدت آن را در حافظهٔ موقت نگه دارند. تا پایان این مدت ممکن است برخی ارائه‌دهندگان مقدار قدیمی را بدهند. با گزینهٔ «همهٔ ارائه‌دهندگان» می‌توانید ببینید کدام‌یک هنوز پاسخ قدیمی دارد، و با حالت Authoritative مطمئن شوید رکورد جدید روی سرور اصلی ثبت شده است.

چرا ارائه‌دهندگان داخلی و خارجی پاسخ‌های متفاوت می‌دهند؟

چند علت رایج دارد:

فیلترینگ: ارائه‌دهنده‌ای در ایران به‌جای آدرس واقعی، یک آدرس خصوصی مانند 10.x.x.x برمی‌گرداند. ابزار در چنین حالتی هشدار می‌دهد.
مسیردهی بر اساس موقعیت: سرویس‌هایی مانند CDN برای هر منطقه آدرس متفاوتی می‌دهند و این تفاوت عادی است.
مسدود کردن دسترسی از ایران: خود سایت ممکن است آدرس‌های ایران را نپذیرد.
تغییر ناقص: یکی از ارائه‌دهندگان هنوز مقدار قدیمی را در حافظهٔ موقت دارد.

برای تشخیص، گزینهٔ «همهٔ ارائه‌دهندگان» را انتخاب کنید؛ ابزار پاسخ‌های متفاوت را مشخص می‌کند.

گزینهٔ Verify DNSSEC چه چیزی را بررسی می‌کند؟

DNSSEC امضای دیجیتال رکوردهای DNS است که جلوی جعل پاسخ را می‌گیرد. اگر نتیجه «Signed & Valid» باشد، دامنه امضا شده و زنجیرهٔ اعتماد آن درست است. «Not Signed» یعنی دامنه از DNSSEC استفاده نمی‌کند، که برای بسیاری از دامنه‌ها عادی است. «Signed, No Chain» یا «Not Validated» نشان می‌دهند امضا وجود دارد، ولی تنظیم آن کامل نیست؛ برای نمونه رکورد DS در ثبت‌کنندهٔ دامنه ثبت نشده است. این گزینه فقط برای یک ارائه‌دهندهٔ مشخص در دسترس است، نه برای «همهٔ ارائه‌دهندگان».

برای رکوردهای SRV و TLSA باید چه نامی وارد کنم؟

این دو نوع رکورد روی نام دامنه با پیشوند سرویس تعریف می‌شوند، نه روی خود دامنه. برای نمونه رکورد SRV یک سرویس SIP روی نامی شبیه _sip._tcp.example.com قرار دارد و رکورد TLSA یک سرویس HTTPS روی نامی شبیه _443._tcp.example.com. با انتخاب این نوع‌ها، ابزار زیر کادر دامنه راهنمایی کوتاهی نشان می‌دهد.